Weblog

maandag 1 oktober 2012 13:40:55
'Doodencel 601'

Herdenking Oranjehotel 2012 Na de herdenkingen van de Slag om Arnhem, was ik afgelopen zaterdag aanwezig bij de herdenking in het 'Oranjehotel' in Scheveningen, de plaats waar vele Nederlanders in de oorlog vast werden gehouden omdat zij verzet pleegde tegen de Duitse bezetter. De stille omgang langs Doodencel 601 (met twee o's) waarmee de herdenking werd afgesloten maakte de Tweede Wereldoorlog opeens intens voelbaar. "In die cel daar, moet mijn vader gezeten hebben voor hij werd gefusilleerd", hoorde ik achter me iemand zeggen en hij wees daarbij naar de deur van de cel naast nummer 601. Ik moest even slikken en bleef stilstaan bij de geopende celdeur van Doodencel 601. Normaal zou je een dergelijke schamel ingerichte ruimte snel gemakkelijk kunnen overzien om het later te beschrijven, maar mijn observatievermogen verloor het van mijn gevoelens. Het voelde alsof mijn keel werd dichtgeknepen. Hier zat tijdens de oorlog een van de doden van wie ik vorig jaar de laatste brief mocht lezen die hij in de laatste uren voor hij gefusilleerd werd op de Waalsdorpervlakte aan zijn vrouw en kind had geschreven. Hier, op deze plek, werd moedige burgers alles ontnomen wat hun dierbaar was. Hun vrijheid, familie, vrijheid van spreken, hun leven. "Hun strijd was niet alleen verzet tegen de onderdrukking maar ook een strijd voor principes, vóór geloof, rede, recht en vrijheid. Wordt dat in deze tijd nog begrepen? Worden er nog vragen over gesteld", aldus mevrouw Mulock Houwer, voorzitter van de Stichting 'Oranjehotel', in haar openingswoord. Want, wat doen wij, vandaag, hier en nu. Wat doen we tegen onderdrukking, rassenhaat, antisemitisme. SyriŽ laat zien dat Doodencel 601 noch het begin noch het einde markeert van onrecht in de wereld. Maar kijken we daarvoor niet weg? Welke bijdrage leveren we zelf in onze tijd aan de weerbaarheid en het morele gehalte van de samenleving? De gedachte dat je in je eentje de wereld niet kunt veranderen, zou niet moeten resulteren in passiviteit. Verzet begint immers niet met grote woorden, maar met kleine daden, om met Remco Campert te spreken. Herdenkingen zoals deze zijn meer dan ooit nodig om ons aan te zetten tot bezinning want nog altijd geldt dat de meeste mensen zwijgen, slechts een enkeling stelt een daad.


maandag 1 oktober 2012 13:40:48
Nieuwe weblog

Op deze nieuwe site hoort uiteraard ook een nieuwe weblog. De berichten zullen qua onderwerpen en toon verschillen van wat er eerder op deze plek verscheen.